Posted by on 18 kwietnia 2018

Wyjściowe cechy demograficzne i choroby są dobrze zrównoważone między dwiema grupami. Mediana czasu, w którym pacjenci otrzymywali badany lek była znacznie dłuższa w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo (16,6 miesiąca w porównaniu z 4,6 miesiąca). Więcej pacjentów w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo otrzymało co najmniej 12 miesięcy leczenia (68% w porównaniu z 18%) i nadal otrzymywało leczenie w dniu wyłączenia danych (42% w porównaniu z 7%). Coprimary Punkty końcowe
Przeżycie bez progresji radiograficznej
Rycina 1. Rycina 1. Szacunki Kaplan-Meier z przeżycia bez progresji radiograficznej i całkowitego przeżycia. Przedstawiono dane dotyczące końcowych punktów końcowych przeżycia radiograficznego bez progresji (panel A) i przeżycia całkowitego (panel B). Przerywane linie poziome wskazują mediany. Współczynniki zagrożenia są oparte na niestratlowanych modelach regresji Coxa z traktow aniem jako jedyną zmienną towarzyszącą, o wartościach poniżej 1,00 faworyzujących enzalutamid.
Po 12 miesiącach obserwacji odsetek przeżycia bez progresji radiologicznej wynosił 65% w grupie otrzymującej enzalutamid i 14% w grupie placebo. Leczenie enzalutamidem w porównaniu z placebo spowodowało zmniejszenie o 81% ryzyka progresji radiologicznej lub zgonu (stosunek ryzyka w grupie enzalutamidowej, 0,19, 95% przedział ufności [CI], 0,15 do 0,23; P <0,001) ( Figura 1A). Mniej pacjentów w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo miało progresję radiologiczną lub zmarło (118 z 832 pacjentów [14%] vs. 321 z 801 pacjentów [40%]). Mediana przeżycia wolnego od progresji radiologicznej nie została osiągnięta w grupie otrzymującej enzalutamid, w porównaniu z 3,9 miesiąca w grupie placebo. Efekt leczenia enzalutamidem na przeżycie wolne od progresji radiologicznej był stały we wszystkich wcześniej zdefiniowanych podgrupach (ryc. S2 w Dodat ku uzupełniającym).
Ogólne przetrwanie
Przy planowanej śródokresowej analizie całkowitego czasu przeżycia mediana okresu obserwacji przeżycia wynosiła około 22 miesiące. Mniejsza liczba zgonów wystąpiła w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo (241 z 872 pacjentów [28%] vs. 299 z 845 pacjentów [35%]). Leczenie enzalutamidem w porównaniu z placebo spowodowało zmniejszenie o 29% ryzyka zgonu (współczynnik ryzyka, 0,71, 95% CI, 0,60 do 0,84, P <0,001) (ryc. 1B). Mediana przeżycia całkowitego wynosiła 32,4 miesiąca w grupie otrzymującej enzalutamid i 30,2 miesiąca w grupie placebo. Efekt terapeutyczny enzalutamidu na przeżycie całkowite był spójny we wszystkich wcześniej zdefiniowanych podgrupach (ryc. S3 w Dodatku uzupełniającym). Obniżenie ryzyka dla obu końcowych punktów końcowych nie miało wpływu na wcześniejsze narażenie na antyandrogeny [hasła pokrewne: rehabilitacja sportowa, rehabilitacja dzieci, dobry fizjoterapeuta warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dobry fizjoterapeuta warszawa rehabilitacja dzieci rehabilitacja sportowa

Posted by on 18 kwietnia 2018

Wyjściowe cechy demograficzne i choroby są dobrze zrównoważone między dwiema grupami. Mediana czasu, w którym pacjenci otrzymywali badany lek była znacznie dłuższa w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo (16,6 miesiąca w porównaniu z 4,6 miesiąca). Więcej pacjentów w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo otrzymało co najmniej 12 miesięcy leczenia (68% w porównaniu z 18%) i nadal otrzymywało leczenie w dniu wyłączenia danych (42% w porównaniu z 7%). Coprimary Punkty końcowe
Przeżycie bez progresji radiograficznej
Rycina 1. Rycina 1. Szacunki Kaplan-Meier z przeżycia bez progresji radiograficznej i całkowitego przeżycia. Przedstawiono dane dotyczące końcowych punktów końcowych przeżycia radiograficznego bez progresji (panel A) i przeżycia całkowitego (panel B). Przerywane linie poziome wskazują mediany. Współczynniki zagrożenia są oparte na niestratlowanych modelach regresji Coxa z traktow aniem jako jedyną zmienną towarzyszącą, o wartościach poniżej 1,00 faworyzujących enzalutamid.
Po 12 miesiącach obserwacji odsetek przeżycia bez progresji radiologicznej wynosił 65% w grupie otrzymującej enzalutamid i 14% w grupie placebo. Leczenie enzalutamidem w porównaniu z placebo spowodowało zmniejszenie o 81% ryzyka progresji radiologicznej lub zgonu (stosunek ryzyka w grupie enzalutamidowej, 0,19, 95% przedział ufności [CI], 0,15 do 0,23; P <0,001) ( Figura 1A). Mniej pacjentów w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo miało progresję radiologiczną lub zmarło (118 z 832 pacjentów [14%] vs. 321 z 801 pacjentów [40%]). Mediana przeżycia wolnego od progresji radiologicznej nie została osiągnięta w grupie otrzymującej enzalutamid, w porównaniu z 3,9 miesiąca w grupie placebo. Efekt leczenia enzalutamidem na przeżycie wolne od progresji radiologicznej był stały we wszystkich wcześniej zdefiniowanych podgrupach (ryc. S2 w Dodat ku uzupełniającym).
Ogólne przetrwanie
Przy planowanej śródokresowej analizie całkowitego czasu przeżycia mediana okresu obserwacji przeżycia wynosiła około 22 miesiące. Mniejsza liczba zgonów wystąpiła w grupie otrzymującej enzalutamid niż w grupie placebo (241 z 872 pacjentów [28%] vs. 299 z 845 pacjentów [35%]). Leczenie enzalutamidem w porównaniu z placebo spowodowało zmniejszenie o 29% ryzyka zgonu (współczynnik ryzyka, 0,71, 95% CI, 0,60 do 0,84, P <0,001) (ryc. 1B). Mediana przeżycia całkowitego wynosiła 32,4 miesiąca w grupie otrzymującej enzalutamid i 30,2 miesiąca w grupie placebo. Efekt terapeutyczny enzalutamidu na przeżycie całkowite był spójny we wszystkich wcześniej zdefiniowanych podgrupach (ryc. S3 w Dodatku uzupełniającym). Obniżenie ryzyka dla obu końcowych punktów końcowych nie miało wpływu na wcześniejsze narażenie na antyandrogeny [hasła pokrewne: rehabilitacja sportowa, rehabilitacja dzieci, dobry fizjoterapeuta warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dobry fizjoterapeuta warszawa rehabilitacja dzieci rehabilitacja sportowa